|
اختلاف در خانه
پس از آن كه مقاومت و دفاع همه جانبه نيروهاي انقلابي و مردمي پيشروي دشمن را متوقف كردند، ابوالحسن بنيصدر (رييس جمهور وقت ) كه فرماندهي كل قوا را بر عهده داشت و موقعيت سياسي وي به دليل حضور نيروهاي دشمن در مناطق اشغالي متزلزل شده بود، سعي داشت با اتكا به نيروهاي ارتش و روشهاي كلاسيك، نيروهاي دشمن را عقب براند. ضمن اين كه بنيصدر به دنبال حذف نيروهاي خط امام از صحنه سياسي بود. به همين دليل نيروهاي انقلابي و مردمي كه در مرحله دفاع و مقاومت نقش اساسي داشتند ناديده ميگرفت؛ در اين مرحله چهار عمليات طرحريزي و انجام شد:
1_ در 23 مهر 59 در منطقه غرب كرخه با هدف آزادسازي در اين مناطق عملياتي انجام شد ولي در نصف روز به دليل ناكامي در عمليات، نيروها با مواضع خود عقبنشيني كردند.
2_ در سوم آبان 1359 عمليات ارتش براي شكستن محاصره آبادان به دليل عدم وجود اطلاعات كافي و حتي برخي اطلاعات كذب با ناكامي روبرو شد.
3_ عمليات نصر در منطقهي هويزه كه با هدف آزادسازي هويزه اجرا و علي رغم موفقيت اوليه، با شكست روبهرو شد. صرف نظر از نتيجه نظامي، به دليل شهادت تعدادي از دانشجويان پيرو خط امام و از جمله حسين علمالهدي فرمانده سپاه هويزه كه پس از تحويل گروگانها عازم جبهههاي نبرد شده بودند و نيز تصرف هويزه توسط ارتش عراق كه ويراني كامل هويزه و جنايات فراوان عراقيها در آن را در پي داشت، عمليات اثر گستردهاي در صحنه مناقشات سياسي داخلي بر جاي گذاشت.
4_ در بيستم ديماه 1359 عمليات توكل با هدف شكستن محاصره آبادان و آزادسازي خرمشهر انجام شد كه نتيجهاي در بر نداشت.
منبع :
كتاب آغاز تا پايان صفحه ي 37
|
