زيانكاران؛ دشمنان ولايت
سيدبنطاوس (ره) در كتاب « الاقبال » از كتاب « النشر و الطّيّ » نقل ميكند كه چون پيامبر خدا (ص) در روز غدير خطبه خواند، بازوي علي را گرفت و بلند كرد و علي آن هنگام در سمت راست آن حضرت بود.
فرمود: اي مردم ! چه كسي از شما به خودتان سزاوارتر است؟
گفتند: خدا و پيامبر او.
فرمود: « همانا خداوند دينتان را به ولايت و امامت علي براي شما كامل كرد و در هيچ آيهاي خداوند مؤمنان را مخاطب نساخت. ( به: يا ايها الذين آمنوا ) مگر اين كه نخستين كس، علي را مخاطب قرار داد ...
فرزندان هر پيامبر از صلب او بودند و فرزندان من از صلب علي هستند.
جز شقي، علي را كسي دشمن ندارد و جز انسان باتقوا او را دوست ندارد. بدانيد كه سوره « والعصر » در شأن علي نازل شد و تفسير آن چنين است:
« والعصر » يعني: سوگند به پروردگار روز قيامت.
« ان الانسان لفي خسر » يعني: دشمنان آل محمد ( كه اينان در خسارت و زيانكاري هستند. )
« و عملوا الصالحات » يعني: عمل صالح به جاي مي آوردند با ايثار نسبت به براردان ديني خود.
« و تواصوا بالصبر » يعني: يكديگر را به صبر و استقامت سفارش ميكنند؛ در زمان غيبت امام غائب از آل محمد عليهمالسلام.
منبع:
كتاب غدير در قرآن
|
