ولايت؛ مهمترين امتحان مردم !
غالب جهني از امام محمد باقر (ع) و آن حضرت از پدران گرامياش، از اميرمؤمنان علي (ع) نقل ميكند كه فرمود:
رسول خدا (ص) فرمود: در شب معراج چون مرا از آسمان به آسمان ديگر ميبردند، به « سدرهالمنتهي » رسيدم. در آن ساحت، در برابر حضرت حق ايستادم. پس جناب ربوبي فرمود: اي محمد !
عرض كردم: لبيك پروردگار من !
فرمود: تو خلق مرا آزمودي؛ بگو كدام يك برايت مطيعتر بود؟
عرض كردم: پروردگارا، علي.
فرمود: راست گفتي اي محمد! آيا براي خود جانشين و خليفهاي اتخاذ كردي كه رسالتهاي تو را ادا كند؛ و بندگان مرا قرآن بياموزي؟
عرض كردم: پروردگارا ! تو خود انتخاب فرما كه آن براي من بهتر و برتر است.
فرمود: من علي را برايت برگزيدهام؛ تو هم او را خليفه و جانشين خود قرار ده.
من علم و حلم خود را به او عطا كردم و او به راستي سرور مؤمنان ( اميرالمؤمنين ) است؛ مقامي كه نه قبل از او و نه بعد از او كسي بدين منزلت دست نيافته و دست نيابد.
اي محمد ! علي پرچم هدايت است و رهبر هر كس كه مرا اطاعت كند و نور اولياي من.
علي آن « كلمه » اي است كه تقواپيشگان بدان ملتزماند. هر كه او را دوست بدارد، مرا دوست داشته و آن كه دشمنش دارد، مرا دشمن داشته است.
پس او را بدين منزلت بشارت ده، اي محمد !
... اما اي محمد ! من او را به بلا و امتحاني نيز مبتلا خواهم كرد كه هيچ يك از اولياي خود را به آنگونه مبتلا نكردهام.
پيامبر (ص) فرمود: من عرض كردم: پروردگارا ! آخر علي برادر و مصاحب و دوست من است !
خداوند فرمود: همانا در علم من گذشته است كه او خود مبتلا خواهد بود و ديگران را نيز من به ( ولايت ) او مبتلا كرده و خواهم آزمود. اگر علي نبود، نه حزب من شناخته ميشد، نه اولياي من و نه پيامبرانم.
منبع:
كتاب غدير در قرآن
|
