شب 27 ماه مبارک رمضان بود براي انجام مراسم سحر بيدار شديم.مي‌خواستم از سنگر بيرون بيايم اما نمي دانم براي چه چند لحظه تأمل کردم. يکباره صداي انفجاري مرا به خود آورد سريع به همراه بچه‌ها بيرون رفتيم.گلوله توپ 106 م.م به سنگر بي‌سيم خورده اما عمل نکرده بود.باورم نمي‌شد اگر چند ثانيه زودتر بيرون مي‌آمدم ترکش توپ مرا به لقاء‌ حق ميرساند. مات و مبهوت به اطراف مي‌نگريستم هرکدام از بچه‌ها به سمتي مي‌دويدند دو نفر از نيروهاي سنگر بي‌سيم مجروح شدند اما افراد ديگر به شکر خدا سالم ماندند.از آن روز به بعد بچه‌هاي سنگر بي‌سيم نيمه‌هاي شب سر بر سجده الهي نهادند و حق را به خاطر اين نعمت الهي سپاس گفتند.

منبع:کتاب شهيد شعله عشق